ساز دو تار در مجموعه سازهای مضرابی (زهی- زخمه ای) سازهای ایرانی بررسی می کنیم

دارای شکمی گلابی شکل و دسته ای نسبتا دراز است. تعداد17 تا 20 دستان بر دسته آن بسته می شود، برخی از دو تارهای محلی در نواحی مختلف جنوب فاقد دستان است

سطح روی شکم چوبی است . تعداد سیم های آن، چنانکه از نام ساز بر می آید، 2 تا است به فاصله های مختلف کوک، می شوند، طول دسته حدود 60 و مجموعا تمام ساز حدود یک متر است

وسعت صدای ساز از نت "دو"تا "سل" است، با تمام فواصل کروماتیک مخصوص موسیقی ایرانی

دو تار غالبا با انگشت یعنی بدون مضراب- نواخته می شود
این ساز جنبه ای بیشتر محلی دارد و در نواحی جنوب کشور ما بسیار متداول است